Αρχείο για Ιανουαρίου, 2012

Ήλιος ο πρώτος…

Posted: Ιανουαρίου 19, 2012 in Ελύτης

Στα χτήματα βαδίσαμε όλη μέρα
Με τις γυναίκες τους ήλιους τα σκυλιά μας
Παίξαμε τραγουδήσαμε ήπιαμε νερό
Φρέσκο καθώς ξεπήδαγε από τους αιώνες
Το απομεσήμερο για μια στιγμή καθήσαμε
Και κοιταχτήκαμε βαθιά μέσα στα μάτια
Μια πεταλούδα πέταξε απ’ τα στήθια μας
Ήτανε πιο λευκή
Απ’ το μικρό λευκό κλαδί της άκρης των ονείρων μας
Ξέραμε πως δεν ήταν να σβηστεί ποτές
Πως δεν θυμότανε καθόλου τι σκουλήκια έσερνε

Το βράδυ ανάψαμε φωτιά
Και τραγουδούσαμε γύρω-τριγύρω:

Φωτιά, ωραία φωτιά, μη λυπηθείς τα κούτσουρα
Φωτιά, ωραία φωτιά, μη φτάσεις ως τη στάχτη
Φωτιά, ωραία φωτιά, καίγε μας
                                            λέγε μας τη ζωή

Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ’ τα χέρια
Κοιτάζουμε τα μάτια της που μας ξανακοιτάζουν
Κι αν είναι αυτό που μας μεθάει μαγνήτης, το γνωρίζουμε
Κι αν είναι αυτό που μας πονάει κακό, το ’χουμε νιώσει
Εμείς τη λέμε τη ζωή, πηγαίνουμε μπροστά
Και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε

Είμαστε από καλή γενιά.

Σχολιάστε μια εικόνα, μια μεταφορά, ένα στίχο που σας άρεσε…

Advertisements

Ανδρέας Εμπειρίκος

Posted: Ιανουαρίου 17, 2012 in Υπερρεαλισμός

Η ποίησις είναι ανάπτυξη στίλβοντος ποδηλάτου. Μέσα της όλοι μεγαλώνουμε. Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τ΄άνθη μιλούν. Από τα πέταλά τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες. Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.

                  Τι είναι η ποίηση για τον Ανδρέα Εμπειρίκο; Σκεφτείτε και την άποψη του Καρυωτάκη: η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε…

 

Δείτε το video και προβληματιστείτε…

Γράψτε την άποψή σας… πχ Για μένα το internet είναι…………………………

Τα κολάζ του Ελύτη…

Posted: Ιανουαρίου 16, 2012 in Ελύτης

Εκτός από ποιήματα, ο Οδυσσέας Ελύτης συνήθιζε να κάνει κολάζ ….Δείτε τα και πείτε τη γνώμη σας!(και πάρτε μια γεύση από υπερρεαλισμό και σε ένα άλλο είδος τέχνης εκτός από την ποίηση!)

undefined                                                      undefined                             undefined                         undefined

 

    undefined                                          undefined                                undefined                         undefined

undefined                                                 undefined

 

ένα ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη…

Posted: Ιανουαρίου 16, 2012 in Ελύτης
Ετικέτες:

                  

 

                                       Η ΜΑΡΙΝΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη – Μα πού γύριζες;

Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας

Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους

Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο

Κι οι κόρες των  ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας

Ριγώνοντας μ’ αφρό τη θύμηση!

Πού είναι η γνώριμη  ανηφοριά  του  μικρού  Σεπτεμβρίου

Στο κοκκινόχωμα όπου  έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω

Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών

Τις γωνιές  όπου  οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυοσμαρίνια

– Μα πού γύριζες;

Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας

 Σού ‘λεγα να μετράς μέσ’ στο γδυτό νερό τις φωτεινές του

  μέρες

Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων

Η’ πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους

Μ’ ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη

Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα

Βαθιά μέσ’ στο χρυσάφι του καλοκαιριού

Και τ’ άρωμα των γυακίνθων – Μα πού γύριζες; 

Κατεβαίνοντας  προς  τους  γιαλούς  τους  κόλπους  με τα

  βότσαλα

Ήταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο

Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε

Κι άνοιγες μ’ έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ’ όνομα του

Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών

‘Οπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας.

Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση

Κι ο  χρόνος γλύπτης των  ανθρώπων παράφορος

Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας

Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα

Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.

 Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή  ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι

Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια

Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,

Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές

Ή για να πας καβάλα στο μαΐστρο

Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,

Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας

Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.

 Στο ποίημα αυτό του Οδυσσέα Ελύτη, μπορείτα να βρείτε υπερρεαλιστικές εικόνες; Πάρτε ένα στίχο που σας άρεσε και αναλύστε τον….!

ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ 1935, με τη βοήθεια του Ανδρέα Εμπειρίκου -που είχε βάλει πρόθυμα στη διάθεσή µου και τη μεγάλη του βιβλιοθήκη-, άρχισα, κάπως αδέξια στην αρχή, να γίνομαι ο κατάπληκτος θεατής ενός παράξενου κόσμου που αναπηδούσε, χωρίς να το πολυκαταλαβαίνω κι ο ίδιος, από μέσα µου. Πόσες φορές, καθισμένοι στο συμπαθητικό διαμέρισμα της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, καπνίζοντας αναρίθμητα τσιγάρα και τριγυρισμένοι από πίνακες του Max Ernst, του Oscar Dominguez και του Yves Tanguy, ή, πάλι, σε µια συγγενική έπαυλη στη Λέσβο, µε το πέλαγο και τα βουνά της Ανατολής αντίκρυ, δε γράψαμε πλήθος ποιήματα και κείμενα μέσα σε πέντε ή δέκα λεπτά της ώρας, ποιήματα και κείμενα που ένα σωρό λογοτέχνες και κριτικοί κατηγορήσανε αργότερα ότι μας στοίχισαν πολυήμερες, τάχα, και κοπιαστικές διανοητικές προσπάθειες! Λίγες μέρες νωρίτερα, µ’ ένα φίλο µου νέο ζωγράφο, είχαμε πρωτοδοκιμάσει την επίσκεψη του απροσδόκητου κάτω από τη μορφή παιχνιδιού, δίνοντας ο ένας στον άλλον ερωτήσεις και αποκρίσεις που αγνοούσαμε αμοιβαία το περιεχόμενο τους. Στη βάση του παιχνιδιού τούτου κρυβότανε όχι μονάχα ο ίδιος μηχανισμός, αλλά και κάτι άλλο που εξαιρετικά ευκόλυνε -λύνοντάς του τις αντιστάσεις- τον πρωτόπειρο. Θυμούμαι ότι πολλές φορές το αποτέλεσμα ήταν εύστοχο στη συνειρμική του αλληλουχία και στην εικονοπλαστική του πρωτοπορία. 

Ε. – Τι είναι το κόκκινο χρώμα; 

Α. – Ένα χαστούκι από παπαρούνες! 

Ε. – Τι είναι η δόξα; 

Α. – Ένα βουνό για να το βλέπουν οι αιώνες! 

Ε. – Τι είναι το χρυσάνθεμο;

Α. – Μια καλόκαρδη μέρα στο ποτήρι.

 Ε. – Τι είναι η Πούλια; 

Α. – Μυστική κρύπτη των ποιητών. 

Ε. – Τι είναι η Ποίηση; 

Α. – Συνουσία επ’ άπειρον. 

Ε. – Τι είναι ο αετός; 

Α. – Εκείνο που βάζουμε πολύ πιο πάνω απ’ το κεφάλι µας. 

Ε. – Τι είναι οι τέσσερις εποχές του έτους; 

Α. – Ένα παγόνι, µια γαλιάντρα και δυο μεγάλες θάλασσες.

[…]

Κανείς δεν είναι δικαιολογημένος αν γελάσει, αν πει πως αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, είναι παιχνίδια. Εξόν από το ότι δεν είναι άσχημο να παίζει κανείς από καιρό σε καιρό, η αλήθεια είναι πως τα παιχνίδια τούτα κρύβουνε βαθιά τους μια σοβαρότατη αρχή: χτυπούνε την πόρτα του Αγνώστου, εμπιστεύονται στην αξία της Τύχης, δημιουργούνε μια καινούρια προοπτική, λύνουν τα δάχτυλα του ποιητή που τόσους αιώνες κρατήθηκαν μακριά απ’ τον πλούτο του κόσμου των παρομοιώσεων. Ξαναγυρίζοντας τώρα στα ξεχασμένα τετράδιά µου, που κλείνουν καμιά εκατοστή ποιήματα, χωρισμένα σε σειρές, χάνομαι σ’ ένα σωρό τίτλους, που τους χαίρομαι ακόμα και σήμερα για τη χρωματική τους ποιότητα και -γιατί όχι;- για την ασυδοσία τους.

 

[…] Αν, από τη μια μεριά, η αυτόματη γραφή φανερώθηκε κάτω απ’ τη σημαία του αποχαλινωμένου υποσυνείδητου, που πραγματώνεται έξω από τη βούληση και δεν ανέχεται την αισθητική κρίση, από την άλλη, όμως, δήλωσε τον εσώτατο πόθο του ποιητή να εξαναγκάσει την έμπνευση (τύχη και περισσόν αισθαντισμό μαζί) σε μιαν αδίσταχτη και ταχύτατη προέλαση πέρ’από κάθε εμπόδιο ηθικό, κοινωνικό, ή αισθητικό.[…] Ο λόγος, πομπός συνάμα και δέκτης ζωής, τη φορά τούτη προπορεύτηκε. Το ξάφνιασμα του κόσμου πάνω στο ευαίσθητο και δυσκολοπροσδιόριστο σημείο της μεταμόρφωσης έγινε τόσο έντονα, που η παρθένα έκφραση, πριν κι η ίδια το καλονιώσει, βρέθηκε αναγκασμένη να συλλαβίσει την πρώτη της φράση, ενώ η αυτόματη γραφή, αποκρούοντας τον υπολογισμό, και ξαναφέρνοντας τη φαντασία στην πηγή της, γινότανε το καλύτερο της όργανο.

Στα παραπάνω αποσπάσματα από τα Ανοιχτά χαρτιά του Οδυσσέα Ελύτη, ο ποιητής αποτυπώνει τις εντυπώσεις από την επαφή του με τον υπερρεαλισμό…Γράψτε και εσείς ένα δικό σας κείμενο για την συνεισφορά του υπερρεαλισμού στον κόσμο της Ποίησης! (Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τις δυνατότητες που έδωσε η αυτόματη γραφή, στην ποιητική σκέψη)

Εναλλακτικά, γράψτε ένα δικό σας ποίημα, ακολουθώντας την αυτόματη γραφή! (όπως το «παιχνίδι» του Ελύτη με το φίλο του!).

http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=-8810321493552390199&hl=el&fs=true