Ένας μετανάστης αφηγείται…

Posted: Μαρτίου 12, 2012 in Αποδομώντας τα στερεότυπα...

Ονομάζομαι  Χ και κατάγομαι από το Ιράν. Ήρθα στην Ελλάδα πριν 3 χρόνια με σκοπό την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής με περισσότερες και καλύτερες ευκαιρίες  ώστε να εξασφαλίσω ένα καλύτερο μέλλον για μένα και την οικογένεια μου. Εδώ και 3 χρόνια αντιμετωπίζω πολλές δυσκολίες. Οι δουλειές που βρίσκω δεν είναι σταθερές. Το χρώμα μου και η δυσκολία μου στην γλώσσα με φέρνουν μπροστά σε κλειστές πόρτες.

Οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν μου εξασφαλίζουν τις παροχές που είναι απαραίτητες για την επιβίωση μου. Σε περίπτωση ασθένειας δεν έχω πρόσβαση σε δημόσια νοσοκομεία είτε γιατί το κράτος δεν μας παρέχει βιβλιάρια ασθενείας είτε γιατί δεν καταλαβαίνουν τη γλώσσα μου. Αυτή τη στιγμή, ζω σε μια ετοιμόρροπη αποθήκη μαζί με άλλους τριάντα λαθρομετανάστες. Τρώω από τα σκουπίδια ή από δημόσια συσσίτια που οργανώνουν φιλανθρωπικά ιδρύματα  τα οποία προσφέρουν και ρούχα.

Εκεί, όμως, που βιώνω το μεγαλύτερο εξευτελισμό είναι στην καθημερινή μου εργασία, στα φανάρια. Οι χαρακτηρισμοί και οι χειρονομίες που δέχομαι από τους περαστικούς, με κάνουν να ξεχνώ ότι είμαι και εγώ άνθρωπος. Οι βιαιοπραγίες από νεαρούς για να σπάσουν πλάκα, όπως λένε, μου έχουν αφήσει σημάδια ψυχικά και σωματικά. Παρόλα αυτά, μέσα σ’ αυτήν την ασχήμια, υπάρχει και ανθρωπιά. Κάποιοι προσφέρουν φαγητό, γενναία  φιλοδωρήματα και μια καλή κουβέντα. Εύχομαι οι άνθρωποι γύρω μου, να συνειδητοποιήσουν ότι όλοι είμαστε  δημιουργήματα του θεού, πέρα από γλώσσα, ταυτότητα, χρώμα και θρησκεία. Ζω και ελπίζω για ένα καλύτερο μέλλον.! (Καστάρη Νατάσα, Β6)

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Δέσποινα λέει:

    γιατί να αντιμετωπίζουμε έναν άνθρωπο εχθρικά μόνο και μόνο επειδή έχει άλλη καταγωγή,άλλο χρώμα,άλλη θρησκεία από εμάς?Αλήθεια,δε βρίσκω εξήγηση!

  2. Ο/Η stef λέει:

    Θύματα ρατσισμού είναι συχνά άνθρωποι που διαφέρουν από τους άλλους στο χρώμα του σώματος. Αυτό το είδος ρατσίσμου εμφανίζεται κυρίως στην Αμερική αλλά έχει εξαπλώθει και στον υπόλοιπο κόσμο.
    Ένα από τα θύματα αυτού του ρατσισμού είναι ο Simone. Είναι φοιτητής ιατρικής στο πανεπιστήμιο Αθηνών και βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπος με ένα σύνολο ανθρώπων, οι οποίοι κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους ώστε να τον βλάψουν. Έχει πέσει εως και θύμα ξυλοδαρμού αρκετές φορές, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα ώστε να γλιτώσει. Συνεχίζει όμως τις σπουδές του χωρίς την υποστίρηξη και την βοήθεια κανενός.
    Λέει πως ένας άνθρώπος που είναι ρατσιστής, δεν μπορεί να θεωρείται μορφωμένος. Έυχεται κάποτε να τελειώσει αυτός ο ρατσισμός όχι μόνο προς τους μαύρους αλλά και προς τα υπόλοιπα ειδη ρατσισμού. (Γιώργος Στεφανίδης, Β4)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s