Μια ανύπαντρη μητέρα…

Posted: Μαρτίου 12, 2012 in Αποδομώντας τα στερεότυπα...

             Όλα ξεκίνησαν κάποιο βράδυ που γύριζα σπίτι από το πάρτυ μιας φίλης. Ενώ περπατούσα μέσα στο σκοτάδι, ένα αμάξι σταμάτησε δίπλα μου και ο οδηγός του μου ζήτησε να του υποδείξω μια οδό και για να με ευχαριστήσει μου πρότεινε αν ήθελα να με πάει σπίτι μου. Εγώ τότε ως ένα αφελές δεκατριάχρονο που ήμουν, δέχτηκα – καθώς το σπίτι μου ήταν αρκετά μακριά. Μόνο που δεν γνώριζα τα σχέδια αυτού του κύριου. Και ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως αυτή η βραδιά θα μου άλλαζε για πάντα την ζωή…

             Ξεκινήσαμε…Aρχικά ακολουθούσε τις οδηγίες μου, έδειχνε ιδιαίτερα φιλικός και καλοσυνάτος άνθρωπος. Με ρωτούσε διάφορα πράγματα για μένα, αστειευτήκαμε, γελάσαμε. Τότε λίγο πριν φτάσουμε σπίτι μου, έστριψε και βρεθήκαμε σε ένα απόμερο και ερημικό μέρος – κάθε άλλο παρά ξένος στην πόλη ήταν – εκεί ήταν που άρχισα να αντιλαμβάνομαι πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Έσβησε την μηχανή, κλείδωσε τις πόρτες και πλησίασε στο μέρος μου, ανακοινώνοντάς μου πως απόψε θα αργούσα να γυρίσω σπίτι. Ό,τι συνέβη μετά δεν θέλω να το θυμάμαι, μου προκαλεί οργή, αηδία και με πονάει…

            Όταν γύρισα σπίτι, η μητέρα μου κατάλαβε πως κάτι είχα, με ψιλορώτησε τι είχε συμβεί, δεν ήθελα να το συζητήσω… της είπα κάποιες σκόρπιες κουβέντες και άφησα να εννοηθεί πως δεν είχα περάσει καλά στο πάρτυ. Τι να της έλεγα; Ντρεπόμουν… φοβόμουν… μετά από περίπου δυόμιση μήνες αντιλήφθηκα πως ήμουν έγκυος και τότε αποφάσισα  να μιλήσω στην καλύτερη μου φίλη γι αυτό που μου είχε συμβεί και την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν τώρα. Της ζήτησα να μην αναφέρει το γεγονός σε κανέναν, μα για καλή μου τύχη δεν με άκουσε μίλησε στην μητέρα της, η οποία με την σειρά της ενημέρωσε την δική μου.

              Οι γονείς μου δεν με στήριξαν ούτε λεπτό, μου καταλόγισαν ευθύνες και όντες παλαιών και αποστειρωμένων αρχών και αντιλήψεων αναλογίστηκαν τις συνέπειες που θα είχε κάτι τέτοιο για την οικογένεια μας, λόγο της κλειστής κοινωνίας στην οποία ζούσαμε. Έκριναν και θεώρησαν σωστό να με στείλουν σε μια θεια μου, σε μια πόλη περίπου τριακόσια  χιλιόμετρα μακριά να συνεχίσω το σχολείο και την ζωή μου εν γένει. Ποιο σχολείο και ποια ζωή; Αυτήν που είχε σημαδευτεί και καταστραφεί για πάντα;

             Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα και ποτέ δεν θα είναι. Ο κόσμος είναι σκληρός, άλλοι με αντιμετώπιζαν με οίκτο, άλλοι με απέχθεια, πλάθοντας ιστορίες και καταλογίζοντας μου πράγματα που δεν ίσχυαν. Λίγοι ήταν αυτοί που με αντιμετώπισαν με πραγματική συμπόνια και με αγκάλιασαν. Θυμάμαι έντονα τον εαυτό μου τον πρώτο καιρό να γυρίζω σπίτι και να κλαίω ασταμάτητα και γενικά να μην βρίσκω το κουράγιο και την δύναμη να βγω έξω από αυτό και να αντιμετωπίσω την κοινωνία που περίμενε έτοιμη να με κατασπαράξει. Σιγά σιγά όμως  το συνήθισα και αποφάσισα να κάνω το καλύτερο για μένα και το παιδί που κουβαλούσα, αγνοώντας τα πικρόχολα σχόλια του κόσμου.

             Αυτή τη στιγμή ζω με την οκτάχρονη κορούλα μου και εργάζομαι σε μια γειτονική πόλη. Φυσικά το γεγονός ότι έχω παιδί, συνεχίζει να σοκάρει ακόμα και τώρα τον κόσμο, αλλά πλέον το έχω ξεπεράσει και συχνά αυτοσαρκάζομαι. Αυτό που μου έμαθε η ζωή και προσπαθώ να περάσω και εγώ στην κόρη μου είναι πως τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Αυτό που συνέβη στον διπλανό σου αργά ή γρήγορα μπορεί να συμβεί και σε σένα και τότε; Πώς θα ήθελες να σε αντιμετωπίσουν; Γι αυτό δεν πρέπει να κρίνεις εύκολα τον άλλο και να έχεις στερεότυπα. Ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει την δική του ιστορία, μια ιστορία που ίσως να μην έχει καν διαλέξει ο ίδιος και απλώς προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτήν. Μάθε να σέβεσαι τους άλλους! (Κεμετζή Ματίνα, Β6)

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η stella952 λέει:

    πάρα πολύ ωραία ιστόρια και πολύ συχνή στις μέρες μας.. φαίνεται πόσο κακοί και σκληροί με ρατσιστικές απόψεις και ειδίκα απο την πέυρα των γονιών για το ίδιο τους το παιδί

  2. Ο/Η stella952 λέει:

    *είναι οι άνθρωποι

  3. Ο/Η Anestis λέει:

    nai ontos einai sixni stis meres mas allla oti kai na leme epikratei h antilipsi gia tetoiou eidous zitimata

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s