η ιστορία μιας άστεγης γυναίκας…

Posted: Μαρτίου 19, 2012 in Αποδομώντας τα στερεότυπα...

     Στις μέρες μας, πιστεύω πως γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά, πόσο πιο δύσκολη γίνεται συνεχώς η καθημερινότητα και πως σιγά σιγά οι άνθρωποι αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα μέσα σε τέτοιες άσχημες καταστάσεις.

     Δυστυχώς όμως η δικιά μου η μοίρα μου επιφύλαξε το χειρότερο μέλλον. Στα 38 έχασα την δουλειά μου, με την οποία ασχολιόμουν 14 χρόνια. Τους τελευταίους μήνες δεν μας πλήρωναν καν και ως επακόλουθο ήταν να μείνω άνεργη. Φυσικά το πάλεψα και προσπάθησα να βρω επί πολλούς μήνες κάπου αλλού δουλειά. Το αποτέλεσμα ήταν οδυνηρό.. Δουλειά πουθενά, οι περισσότερες επιχειρήσεις είτε με λουκέτο είτε με λίγους εργαζόμενους, τους οποίους είχαν καταφέρει με το ζόρι να κρατήσουν, γιατί μπορούσαν να τους πληρώσουν.

    Μια γυναίκα μόνη πια, δίχως γονείς και αδέρφια, μέσα σ’ ένα σπιτάκι 70 τμ, δυο χρόνια άνεργη, τι μπορούσε να καταφέρει; Το σπίτι αδυνατούσα πλέον να το κρατήσω.. Η τιμή του πετρελαίου να αυξάνεται μέρα με την μέρα κι εγώ να μην μπορώ να βγάλω τον χειμώνα.. Τα εισιτήρια για τα αστικά να μην έχω την δυνατότητα πια να τα πληρώνω, αφού δεν μου έχει μείνει δεκάρα.. Τα χρήματα ελάχιστα, έφταναν μόνο για να αγοράσω ένα πακέτο μακαρόνια, λίγο ψωμάκι, λίγα φρούτα, για να βγάλω την επόμενη μέρα..

      Με τον καιρό, δίχως άλλη επιλογή, μάζεψα κάποια ρούχα και κανα δυο κουβέρτες και βγήκα στον δρόμο. Ποιος το φανταζότανε λοιπόν; Εγώ που περπατούσα σε πλατείες κι όταν έβλεπα αστέγους, αναρωτιόμουνα, γιατί να έφτασαν εδώ.. Μέσα σ’ αυτή τη κοινωνία όμως, λυγίζουν και οι πιο δυνατοί! Το κράτος αδιαφορεί για τους πολίτες του και δεν κάθεται κανείς να περιορίσει αυτήν την τόσο άσχημη κατάσταση.

     Εμένα πλέον μου έχει γίνει συνήθεια όλο αυτό; Να ξυπνάω και να βρίσκομαι τυλιγμένη σ’ ένα παγκάκι.. Η μόνη μου ελπίδα ένα καντηλάκι στο προσκεφάλι μου, πριν κοιμηθώ και η προσευχή μου πρωί- βράδυ για  να με βρει η επόμενη μέρα ζωντανή. Δεν χρειάζομαι καμία λύπηση απ’ τους αρμόδιους των κυβερνήσεων και τους πολιτικούς, καθώς αυτοί με οδήγησαν εδώ έξω. Θα έπρεπε να ντρέπονται γι’ αυτό το σημείο που μας έφτασαν όλους εμάς εδώ που βρίσκομαι κι εγώ.

      Η ζωή μου πια κρέμεται από ένα σχοινί. Το μόνο που θα ήθελα να τονίσω, είναι ότι αυτοί που περνάν από δίπλα μου καθημερινά και με φωνάζουν βρωμιάρα, καημένη και άφραγκη, το μόνο που καταφέρνουν είναι να δείχνουν πόσο ρατσιστές και ατομικιστές είναι. Ίχνος ανθρωπιάς κανένα.. Γιατί να μας αντιμετωπίζουν έτσι; Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πως ζούσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι όπως κι εγώ πριν βρεθούμε εδώ.. Μόνο όμως σε περίπτωση που τους συμβεί κάτι παρόμοιο θα με καταλάβουν. Όσο όλοι κι αν έκαναν πως στεναχωριόντουσαν για μας εδώ έξω, πιστεύω ότι το κάνουν μόνο για να μας δείξουν ένα λίγο ανθρωπιστικό αλλά ψεύτικο δυστυχώς μέρος του χαραχτήρα τους.. Μετρημένοι στα δάχτυλα αυτοί που θα έρθουν να μας δώσουν λίγη βοήθεια.. ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ. Οι μόνοι που πραγματικά νιώθουν τι περνάω είναι οι άνθρωποι που κάθε βράδυ ξενυχτούν μαζί μου, με την αγωνία για το αύριο, εδώ στον δρόμο.. Πολύ κρίμα λοιπόν για ένα κράτος με τόσους νέους ανθρώπους…

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Δέσποινα λέει:

    Από τη μία στιγμή στην άλλη μπορεί κάποιος να τα χάσει όλα,ακόμα και την αξιοπρέπεια του!Και το μόνο που κάνουν οι άνθρωποι για αυτόν είναι να τον χλευάζουν ή να τον κοιτάζουν με λύπη!

  2. Ο/Η γρηγορίτσα λέει:

    Ολοι οι ανθρωποι που βλέπουμε στους δρόμους εχουν την ιστορια τους και σιγουρα κανεις τους δεν επελεξε να κοιμαται σε παγκακια…

  3. Ο/Η Σοφάκι Β4 λέει:

    Oπως πολύ σωστά είπαν τα κορίτσια, θα συμφωνήσω και εγώ μαζί τους. Είναι άδικο κάποιοι άνθρωποι των οποίων η μοίρα τους αδήγησε σε μία κατασταση εμείς να τους υποβαθμίζουμε και καθημερινα να τους χλευάζουμε..

  4. Ο/Η Anestis λέει:

    kala ola auta alla oti kai na leme kaneis den kanei tpt gia na alla3ei auto to provlima

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s